Αντίο Ελλη μας…

από PRESS

Του Χρηστου Προυκακη

Mε έκπληξη διάβασα στο κινητό μου το σύντομο SMS με την έκκληση του ΕΔΟΕΑΠ για άμεση προσφορά αιμοπεταλίων, Παρασκευή απόγευμα ήταν, στον ηλεκτρικό επιστρέφοντας στο σπίτι μου, προπαραμονή Πρωτοχρονιάς με ανάμεικτα συναισθήματα.Λιγοστός ήταν ο κόσμος στο βαγόνι με τη σταθερά πλέον θλιμμένη όψη των ημερών να είναι αποτυπωμένη στις όψεις όλων, τόσο έντονη που λες πως με μιας όλοι μαζί αποστερήθηκαν την ουσία της ζωής τους μέσα από την ύπουλη απόδοση ευθυνών μέσω της παραπλανησης περι συλλογικής ενοχής.

Σφίχτηκε η καρδιά μου, δεν ήξερα, δεν φανταζόμουν, το μυαλό μου πήγε σε άλλο συνάδελφο, και αμέσως μετά σε μια επίμονη σκέψη: να αναρτήσω όσο γινόταν πιο γρήγορα την ανακοίνωση στο φεισμπουκ, να την διαβάσουν χιλιάδες φίλοι μήπως και κάποιοι σπεύσουν να βοηθήσουν. Ήταν η μοναδική λύση της στιγμής.

Φορητό δεν είχα μαζί μου, όμως κατάφερα να ανεβάσω το μήνυμα μόλις μισή ώρα αργότερα. Από εκείνη τη στιγμή κυττούσα ξανά και ξανά τον αριθμό του κινητού με τον όνομα διευθύντριας του ΕΔΟΕΑΠ που είχε αναλάβει το δύσκολο έργο του συντονισμού.

Ήθελα να τηλεφωνήσω, να ρωτήσω, παραμένοντας έξω από την τυποποιημένη ηρεμία και τη αναγκαστική γαλήνη της Πρωτοχρονιάς, άλλωστε ένα τέτοιο μήνυμα είναι από αυτά που δεν ξεχνάς. Όμως τελικά δεν το κατάφερα…

Κυριακή μεσημέρι μετά τις σύντομες ανταλλαγές ευχών με συνάδελφο και αγαπητό, κοινό μας φίλο, έμαθα την οδυνηρή αλήθεια.

Δεν το πίστευα, ήταν αδύνατο να δεχτώ μέσα σε λίγες στιγμές ότι η καλή συνάδελφος με το ειλικρινέστατο, φωτεινό, πηγαίο χαμόγελο ψυχής κινδύνευε άμεσα και βρισκόταν σε σοβαρότατη κατάσταση με τις πιθανότητες επιβίωσης της να λιγοστεύουν δραματικά.

Ακριβώς ένα εικοσιτετράωρο αργότερα είδα τη κλίση του ίδιου συναδέλφου στο κινητό. Με μιας η σκέψη πήγε στο χειρότερο. Λάγο αργότερα με πληροφορούσε για την απώλεια της Ελλης.

Αρνούμαι να το πιστέψω, καθώς την θυμάμαι ολοζώντανη-και έτσι θα την διατηρήσω στη μνήμη μου για πάντα-στο κοινό χώρο του Ελεύθερου Τύπου που συγκεντρωνόμασταν στα διαλείμματα από τη δουλειά για κουβεντούλα να τριγυρνάει ανάμεσα μας με τη ζωντάνια του ρεπόρτερ που αδημονούσε να παραδώσει το θέμα του.

Αμέσως μετά την είδηση για τον χαμό της Ελλης παρακολουθώντας τα μηνύματα στο φεισμπουκ έβλεπα τον ένα συνάδελφο μετά τον άλλο, διαδοχικά, να “αφυπνίζονται” από το βαρύ λήθαργο της επικείμενης ανεργίας και της γενικευμένης ανέχειας, που μήνες τώρα μας επιβάλλουν οι κυβερνήσεις απαξιώνοντας, ως το σημείο της πλήρους εξαφάνισης, κάθε έννοια προσφοράς στη δουλειά και τον τόπο.

Νοιώθοντας την ανάγκη να μιλήσουν για λίγο, να εκφραστούν δημόσια, να πάρουν επιτέλους θέση, να φωνάξουν δυνατά, έστω και μέσα από ένα τέτοιο γεγονός, χρησιμοποιούσαν και πάλι ένα πολυ γνωστό εργαλείο της δουλειάς μας, την υπο απόσυρση ειλικρινή επικοινωνία, ουσιαστικά για να δημοσιοποιήσουν μαζί με την οδύνη τους, έστω συμβολικά, και το πόνο που νοιώθουν για το επικείμενο θάνατο της ελληνικής δημοσιογραφίας.

Έτσι ο χαμός της Ελλης απέκτησε και ένα επιπλέον, συμβολικό τούτη τη φορά χαρακτήρα, την γενικότερη απώλεια, τον βίαιο αποχωρισμό, την απομάκρυνση και από ένα αγαπημένο πρόσωπο αλλά και από μια αγαπημένη εργασία-επιτρέψτε μου να επιμείνω στο περί λειτουργήματος χαρακτηρισμό και ας καταρρέουν όλα γύρω μας.

Άλλωστε όταν χάνουμε αγαπημένους ανθρώπους, συγγενείς, φίλους, συναδέλφους, μόνο τότε πραγματικά ξυπνάμε για λίγο, συνειδητοποιούμε πόσο βραχύβιο είναι το πέρασμα μας από την εξαίσια εμπειρία της ζωής αλλά και πόσο πολλά είναι όσα πρέπει να κάνουμε, λες μέσα σε λίγες στιγμές.

Και μόνον τότε, τις ώρες της πραγματικής αφύπνισης, οι αληθινές αξίες γυρεύουν με μιας δικαίωση – καθώς, αλίμονο όλο τον άλλο καιρό με τα μικρά και ανάξια παλεύουμε, τα φθηνά και τα ψεύτικα, έτσι που κατάντησε η ζωή μας, ένα ψεμμα…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: