Πάνος Καρνέζης

από PRESS

Συνέντευξη στον Κώστα Αγοραστό

BOOK PRESS

Ο Πάνος Καρνέζης γεννήθηκε στην Αμαλιάδα. Σήμερα ζει στο Λονδίνο. Γράφει στα αγγλικά και μεταφράζει ο ίδιος τα βιβλία του στη γλώσσα μας. Με αφορμή την επανακυκλοφορία των τεσσάρων βιβλίων του από τις εκδόσεις Μακόντο, μιλήσαμε για την κρίση, τους νέους συγγραφείς, τα σεμινάρια δημιουργικής γραφής αλλά και το τρόπο με τον οποίο χτίζει τις ιστορίες του.

Μας συστηθήκατε με τη συλλογή διηγημάτων σας «Μικρές Ατιμίες». Μια συλλογή που περιείχε ιστορίες από την καθημερινότητα των κατοίκων ενός μικρού χωριού. Μιλήστε μου για τα ερεθίσματα που σας οδήγησαν σε αυτά τα κείμενα.

Το χωριό δεν είναι βέβαια ένα πραγματικό ελληνικό χωριό του σήμερα, του χθες ή του αύριο. Προσπάθησα να παίξω με τα στερεότυπα, τα αρχέτυπα και τις καρικατούρες της ελληνικής συμπεριφοράς: το πομπώδες ύφος, την πόλωση των πολιτικών αντιδικιών, το συντηρητισμό, την απευθείας εμπλοκή της εκκλησίας στην καθημερινή ζωή κλπ. που γνωρίζουμε όλοι μας.

Το χιούμορ προέρχεται από χαρακτήρες που πολλές φορές είναι συνειδητά υπερβολικές, εξπρεσιονιστικές εκδοχές ανθρώπων και νοοτροπιών που δε νομίζω πως βλέπαμε μόνο τον παλιό καιρό, αλλά είναι σύγχρονες και πάνω-κάτω ίδιες σε όλο τον κόσμο.

Όλες οι ιστορίες είναι δοσμένες με σκωπτική ματιά, χιούμορ αλλά πάνω απ’ όλα με αγάπη για τους ήρωές σας. Πείτε μου, οι ήρωες γεννούν την κάθε ιστορία ή προκύπτουν μέσα από το κοινωνικό πλαίσιο που είναι ενταγμένοι.

Συνήθως ξεκινάω με μια σκηνή με έναν δύο χαρακτήρες και δημιουργώ τους υπόλοιπους στην πορεία της αφήγησης. Είναι πιο ενδιαφέρον και για μένα έτσι, αλλά νομίζω πως διαμορφώνει και χαρακτήρες που αντιδρούν στην εξέλιξη της πλοκής αντί να τη φέρνουν στα μέτρα τους, γίνονται έτσι συχνά απρόβλεπτοι.

Λέτε κάπου: «Σε μια τόσο μικρή χώρα, όπου οι φήμες διαδίδονταν ταχύτερα από τηλεγράφημα, ο Αρίστος έπρεπε να τελειοποιήσει την τέχνη της μεταμφίεσης». Πιστεύετε ότι αυτή η φράση συμπυκνώνει την Ελλάδα και τους νεοέλληνες των τελευταίων 50 χρόνων;

Δεν έχετε άδικο. Έχω την εντύπωση ότι μετά τον πόλεμο και κυρίως μετά τη μεταπολίτευση, η Ελλάδα αναπτύχθηκε οικονομικά με ένα ραγδαίο ρυθμό που, κατά κάποιο τρόπο, δε συνοδεύτηκε από μια ανάλογη πολιτιστική ανάπτυξη.

Έτσι φτάσαμε να παίζουμε το ρόλο του Ευρωπαίου δίχως να έχουμε την ξεχωριστή, δυναμική ταυτότητα ενός λαού με αυτοπεποίθηση ανάμεσα στους άλλους.

Η συνεχεια στο δικτυακο τοπο του BOOK PRESS

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: